சென்னை: கருப்புக் கண்ணாடி, தொப்பி, கையில் பேனா—இந்த மூன்றையும் பார்த்தாலே தமிழ்வாணன் என்ற பெயர் நினைவுக்கு வந்த காலம் ஒன்று இருந்தது. எழுத்தாளராக மட்டுமின்றி இதழாசிரியர், பதிப்பாளர், தன்னம்பிக்கைச் சிந்தனையாளர் எனத் தமிழ் வாசிப்பு உலகில் தனக்கென ஓர் அடையாளத்தை உருவாக்கியவர் அவர். தமிழ்வாணனின் நூற்றாண்டு விழா நிறைவடையும் தருணம், அவர் விட்டுச் சென்ற எழுத்துத் தடங்களை மீண்டும் திரும்பிப் பார்க்க வைத்துள்ளது.
தேவகோட்டையில் தொடங்கிய பயணம்
1926ஆம் ஆண்டு மே 22ஆம் தேதி தேவகோட்டையில் பிறந்த தமிழ்வாணனின் இயற்பெயர் ராமநாதன். இளமையிலேயே வாசிப்பிலும் எழுத்திலும் ஆர்வம் கொண்ட அவர், பின்னாளில் ‘தமிழ்வாணன்’ என்ற பெயரால் தமிழகம் முழுவதும் அறியப்பட்டார். எழுத்தாளர் என்பதைத் தாண்டி, தனது தோற்றத்தையும் எழுத்து நடையையும் ஒரு தனித்துவ அடையாளமாக உருவாக்கிய முன்னோடிகளில் ஒருவராகவும் திகழ்ந்தார்.
‘கல்கண்டு’ உருவாக்கிய வாசகர்கள்
1948ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட ‘கல்கண்டு’ இதழ், தமிழ்வாணனின் எழுத்தாற்றலுக்கு மிகப்பெரிய மேடையாக அமைந்தது. அரசியல், அறிவியல், சினிமா, பொது அறிவு, உலக நடப்புகள், சுயமுன்னேற்றம் எனப் பல்வேறு துறைகளை எளிமையான தமிழில் வாசகர்களிடம் கொண்டுசென்றார். அவரது கேள்வி–பதில் பகுதியும் சுருக்கமான, துணிச்சலான பதில்களும் வாசகர்களிடம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றன.
பெரிய கட்டுரைகளாக நீளக்கூடிய விஷயங்களைக்கூடச் சிறிய பத்திகளில் தெளிவாகச் சொல்லிவிடுவது தமிழ்வாணனின் தனிச்சிறப்பு. பள்ளி மாணவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைவரையும் வாசிக்க வைத்த அந்த நடை, தமிழ் இதழியலில் ஒரு புதிய வாசகர் வட்டத்தை உருவாக்கியது. ‘துணிவே துணை’ என்ற அவரது முழக்கம், இதழின் அடையாளமாக மட்டுமின்றி இளைஞர்களுக்கான தன்னம்பிக்கை வாசகமாகவும் மாறியது.
தமிழின் துப்பறியும் நாயகன்
தமிழ்வாணன் உருவாக்கிய ‘சங்கர்லால்’ என்ற துப்பறியும் கதாபாத்திரம், தமிழ் வாசகர்களின் மனதில் நீங்காத இடத்தைப் பிடித்தது. உலகின் பல நாடுகளுக்குச் சென்று மர்மங்களைத் துப்பறியும் சங்கர்லாலின் கதைகளில் விறுவிறுப்புடன் உலக நாடுகள் குறித்த தகவல்களும் கலந்திருந்தன. வெளிநாட்டுப் பயணம் பெரும்பாலானவர்களுக்குக் கனவாக இருந்த காலத்திலேயே, தனது எழுத்தின் மூலம் வாசகர்களை உலகம் சுற்ற வைத்தார்.
சங்கர்லாலுடன் அவரது மனைவி இந்திரா, கத்திரிக்காய், மாணிக்கம் உள்ளிட்ட பாத்திரங்களும் வாசகர்களுக்கு நெருக்கமானவர்களாக மாறினர். துப்பறியும் கதைகளில் பொழுதுபோக்கை மட்டும் வழங்காமல், பொது அறிவையும் இயல்பாக இணைத்தது தமிழ்வாணனின் வெற்றி.
எழுத்தாளரே ஒரு ‘பிராண்ட்’
தொப்பியும் கருப்புக் கண்ணாடியும் தமிழ்வாணனின் அடையாளங்களாக மாறின. அவர் தனது எழுத்தில் மட்டுமின்றி, வாசகர்களிடம் தன்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொண்ட விதத்திலும் காலத்தை முந்தியவராக இருந்தார். ஓர் எழுத்தாளர் தனது பெயர், தோற்றம், முழக்கம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு தனி அடையாளத்தை உருவாக்க முடியும் என்பதைத் தமிழ் பதிப்புலகில் வெற்றிகரமாகச் செய்து காட்டினார்.
சுமார் 30 ஆண்டுகள் ‘கல்கண்டு’ இதழின் ஆசிரியராகப் பணியாற்றிய அவர், வாழ்நாளில் 500-க்கும் அதிகமான நூல்களை எழுதியும் வெளியிட்டும் இருப்பதாகப் பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
மணிமேகலை பிரசுரம்
1950களில் தனது மனைவி மணிமேகலையின் பெயரில் ‘மணிமேகலை பிரசுரம்’ என்ற பதிப்பகத்தை தமிழ்வாணன் தொடங்கினார். துப்பறியும் கதைகளுடன் சுயமுன்னேற்றம், தொழில், விவசாயம், பொது அறிவு உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளில் நூல்களை வெளியிட்டு, புத்தகங்களைச் சாமானிய வாசகர்களிடமும் கொண்டு சேர்த்தார். அவரது மறைவுக்குப் பிறகு மகன்கள் லேனா தமிழ்வாணன் மற்றும் ரவி தமிழ்வாணன் அந்தப் பதிப்புப் பயணத்தைத் தொடர்ந்து வருகின்றனர்.
காலத்தைக் கடந்த எழுத்து
தமிழ்வாணன் 1977ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 10ஆம் தேதி மறைந்தார். 51 ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழ்ந்தாலும், பல தலைமுறைகள் நினைவுகூரும் அளவுக்கான எழுத்துப் பணியை அவர் விட்டுச் சென்றார். இன்று தகவல்கள் நொடிகளில் கிடைக்கும் டிஜிட்டல் காலத்திலும், சிக்கலான விஷயத்தை எளிமையாகவும் சுவையாகவும் வாசகரிடம் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்ற அவரது இதழியல் அணுகுமுறை பொருத்தமுடையதாகவே உள்ளது.
ஒரு நூற்றாண்டு நிறைவடையலாம்; ஆனால் வாசகர்களுக்குத் துணிவூட்டிய அந்த எழுத்துப் பயணம் நிறைவடையாது. தமிழில் வாசிக்கும் பழக்கத்தையும், கேள்வி கேட்கும் ஆர்வத்தையும், தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்படும் மனநிலையையும் உருவாக்கிய தமிழ்வாணன்—என்றென்றும் எழுத்துலகின் தனித்துவமான அடையாளமாகப் போற்றப்படுவார்.