ஒரே கூட்டத்தொடரில் 7 தீர்மானங்கள்; சட்டப்பேரவையில் நிறைவேற்றினால் மத்திய அரசு ஏற்றுக்கொண்டே ஆக வேண்டுமா?

சென்னை, செப்.7: மேகதாது அணை முதல் நீட் விலக்கு வரை, தொகுதி மறுவரையறை முதல் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழை அலுவல் மொழியாக்குவது வரை பல்வேறு முக்கிய விவகாரங்கள் தொடர்பாக தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவையின் தற்போதைய கூட்டத்தொடரில் 7 தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன. ஒரே கூட்டத்தொடரில் இத்தனை முக்கிய விவகாரங்களில் தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டிருப்பது அரசியல் கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது.

ஆனால் இங்கு பொதுமக்களுக்கு இயல்பாக எழக்கூடிய முக்கியமான கேள்வி ஒன்று இருக்கிறது. மாநில சட்டப்பேரவையில் ஒரு தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டுவிட்டால், அதை மத்திய அரசு கட்டாயம் செயல்படுத்த வேண்டுமா? சட்டப்பேரவைத் தீர்மானத்திற்கும் சட்டத்திற்கும் என்ன வித்தியாசம்?

என்ன அந்த 7 தீர்மானங்கள்?

தற்போதைய சட்டப்பேரவைக் கூட்டத்தொடரில் பல்வேறு நாட்களில் ஏழு முக்கிய தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன.

1. கர்நாடகத்தின் மேகதாது அணைத் திட்டத்தை எதிர்த்து தீர்மானம்.
2. நீட் தேர்விலிருந்து தமிழ்நாட்டுக்கு விலக்கு அளிக்க வலியுறுத்தும் தீர்மானம்.
3. 1971 மக்கள்தொகையை அடிப்படையாகக் கொண்டு மாநிலங்களுக்கு தற்போது ஒதுக்கப்பட்டுள்ள மக்களவைத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கையை மேலும் 30 ஆண்டுகளுக்கு மாற்றாமல் தொடர வேண்டும் என்று வலியுறுத்தும் தீர்மானம்.
4. தமிழ்த்தாய் வாழ்த்தான ‘நீராரும் கடலுடுத்த’ பாடலுக்கு உரிய சட்ட அங்கீகாரம் வழங்குவது தொடர்பான தீர்மானம்.
5. மத்திய அரசின் வெளிநாட்டு நன்கொடை ஒழுங்குமுறைச் சட்ட (FCRA) திருத்த மசோதாவைத் திரும்பப் பெற வலியுறுத்தும் தீர்மானம்.
6. ஆசிரியர் தகுதித் தேர்வு (TET) தொடர்பாக தமிழ்நாட்டுக்கு விலக்கு கோரும் தீர்மானம்.
7. சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழை அலுவல் மொழியாகப் பயன்படுத்துவதற்கு வழிவகுக்க வேண்டும் என்ற தீர்மானம்.

இந்த ஏழு தீர்மானங்களும் ஒரே மாதிரியான சட்ட விளைவைக் கொண்டவை அல்ல. சில தீர்மானங்கள் மத்திய அரசிடம் நடவடிக்கை கோருகின்றன; சில அரசியலமைப்புச் சட்டம் அல்லது மத்திய சட்டங்களுடன் தொடர்புடையவை; சில மாநிலத்தின் கொள்கை நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்துகின்றன.

சட்டப்பேரவைத் தீர்மானம் என்றால் என்ன?

சட்டப்பேரவையில் ஒரு குறிப்பிட்ட விவகாரம் தொடர்பாக அவையின் கருத்து, கோரிக்கை அல்லது கொள்கை நிலைப்பாட்டைப் பதிவு செய்வதற்காக தீர்மானம் கொண்டுவரப்படலாம். அது விவாதிக்கப்பட்டு உறுப்பினர்களின் ஆதரவுடன் நிறைவேற்றப்படும். இதன் மூலம் ஒரு மாநிலத்தின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டப்பேரவை குறிப்பிட்ட விவகாரத்தில் என்ன நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருக்கிறது என்பது அதிகாரப்பூர்வமாகப் பதிவு செய்யப்படுகிறது.

ஆனால் சட்டப்பேரவையில் நிறைவேற்றப்படும் ஒவ்வொரு தீர்மானமும் தானாகவே ‘சட்டம்’ ஆகிவிடுவதில்லை.

தீர்மானமும் சட்டமும் ஒன்றா?

இல்லை. இரண்டுக்கும் முக்கியமான வேறுபாடு உள்ளது. ஒரு சட்ட மசோதா சட்டப்பேரவையில் நிறைவேற்றப்பட்டு, அரசியலமைப்பில் வகுக்கப்பட்ட நடைமுறைகளுக்கு உட்பட்டு ஆளுநர் அல்லது தேவையான சூழலில் குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலைப் பெற்ற பின்னர் சட்டமாக அமலுக்கு வரலாம்.

ஆனால் ஒரு தீர்மானம் பெரும்பாலும் அவையின் கருத்து அல்லது கோரிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறது. அது தனியாக புதிய சட்ட உரிமையையோ சட்டக் கடமையையோ உருவாக்காது. அதனால்தான் “சட்டப்பேரவையில் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது” என்பதையும் “சட்டம் இயற்றப்பட்டது” என்பதையும் ஒன்றாகக் கருதக்கூடாது.

மத்திய அரசு ஏற்றுக்கொண்டே ஆக வேண்டுமா?

பொதுவாக இல்லை. மத்திய அரசின் அதிகார வரம்பிற்குள் வரும் ஒரு விவகாரம் குறித்து தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவை தீர்மானம் நிறைவேற்றினால், அந்தத் தீர்மானத்தின் அடிப்படையில் மத்திய அரசு கட்டாயமாக சட்டம் இயற்ற வேண்டும் அல்லது மாநிலத்தின் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற பொதுவான அரசியலமைப்புச் சட்டக் கட்டாயம் இல்லை.

உதாரணமாக மக்களவைத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை, மத்திய சட்டமான FCRA, உயர் நீதிமன்றத்தில் மொழிப் பயன்பாடு போன்றவை மாநில அரசு மட்டும் தனியாக முடிவு செய்யக்கூடிய விஷயங்கள் அல்ல.

எனவே தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவையின் தீர்மானம் அந்த விவகாரத்தில் மாநிலத்தின் அதிகாரப்பூர்வ அரசியல் மற்றும் கொள்கை நிலைப்பாட்டை மத்திய அரசிடம் வலுவாக எடுத்துச் செல்லும் கருவியாகச் செயல்படுகிறது.

அப்படியானால் தீர்மானத்தால் என்ன பயன்?

சட்டரீதியாக மத்திய அரசைக் கட்டாயப்படுத்த முடியாது என்பதால் தீர்மானத்திற்கு எந்தப் பயனும் இல்லை என்று கூறுவதும் சரியல்ல.

ஒரு மாநிலத்தின் சட்டப்பேரவை என்பது அந்த மாநில மக்களின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளைக் கொண்ட அமைப்பு. அங்கு ஒரு தீர்மானம் நிறைவேற்றப்படும்போது, குறிப்பிட்ட விவகாரத்தில் மாநிலத்தின் அரசியல் நிலைப்பாடு அதிகாரப்பூர்வமாகப் பதிவாகிறது.

அந்தத் தீர்மானம் மத்திய அரசுக்கு அரசியல் அழுத்தத்தை உருவாக்கலாம்; மற்ற மாநிலங்களின் கவனத்தை ஈர்க்கலாம்; நாடாளுமன்ற விவாதத்திற்கான அடிப்படையாக மாறலாம்; பின்னர் நடைபெறும் மத்திய–மாநில பேச்சுவார்த்தைகளிலும் மேற்கோளாகப் பயன்படுத்தப்படலாம்.

குறிப்பாக பல மாநிலங்கள் ஒரே விவகாரத்தில் ஒரே மாதிரியான தீர்மானங்களை நிறைவேற்றினால் அதன் அரசியல் தாக்கம் மேலும் அதிகரிக்கலாம்.

NEET விவகாரம் ஏன் வேறுபடுகிறது?

NEET விவகாரத்தில் தீர்மானம் நிறைவேற்றுவது மட்டுமின்றி சட்ட மசோதா என்ற தனி பாதையும் உள்ளது. தமிழ்நாட்டுக்கு NEET தேர்விலிருந்து விலக்கு பெறுவதற்காக சட்டப்பேரவையில் மசோதா நிறைவேற்றப்பட்டு குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலுக்காக அனுப்பப்பட்ட வரலாறு உள்ளது.

எனவே NEET தொடர்பான ‘தீர்மானம்’ மற்றும் NEET விலக்குக்காக நிறைவேற்றப்பட்ட ‘சட்ட மசோதா’ இரண்டையும் ஒன்றாகக் கருதக்கூடாது.

மேகதாது தீர்மானத்தால் அணையைக் கட்டுவதைத் தடுக்க முடியுமா?

மேகதாது விவகாரம் மாநிலங்களுக்கு இடையிலான நதிநீர் பிரச்சினையுடன் தொடர்புடையது. கர்நாடகத்தின் திட்டத்தை எதிர்த்து தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவை தீர்மானம் நிறைவேற்றுவது தமிழகத்தின் அதிகாரப்பூர்வ எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்கிறது.

ஆனால் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டதாலேயே திட்டம் சட்டரீதியாக தானாக ரத்து செய்யப்பட்டுவிடாது. மத்திய அரசின் அனுமதிகள், காவிரி நீர் மேலாண்மை அமைப்புகள், நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு சட்ட மற்றும் நிர்வாக நடைமுறைகள் இதில் தொடர்புடையவை.

எனவே மேகதாது விவகாரத்தில் சட்டப்பேரவைத் தீர்மானம் என்பது தமிழகத்தின் எதிர்ப்பை வலுப்படுத்தும் ஒரு அரசியல் மற்றும் நிர்வாகக் கருவியாகப் பார்க்கப்பட வேண்டும்.

உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் – சட்டப்பேரவை மட்டும் முடிவு செய்ய முடியுமா?

சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழை அலுவல் மொழியாகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது தமிழகத்தில் நீண்டகாலமாக முன்வைக்கப்படும் கோரிக்கை.

அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 348-வது பிரிவின்படி, உயர் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளில் ஆங்கிலம் பயன்படுத்தப்படுவது பொதுவான நடைமுறையாக உள்ளது. வேறு மொழியைப் பயன்படுத்துவதற்கு அரசியலமைப்பில் குறிப்பிடப்பட்ட தனிப்பட்ட நடைமுறைகள் உள்ளன.

எனவே தமிழக சட்டப்பேரவையில் தீர்மானம் நிறைவேற்றுவது மட்டுமே சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் அலுவல் மொழியை உடனடியாக மாற்றிவிடாது. அடுத்தகட்ட அரசியலமைப்பு மற்றும் நிர்வாக நடைமுறைகள் அவசியமாகும்.

தொகுதி மறுவரையறை தீர்மானத்தின் முக்கியத்துவம் என்ன?

மக்களவைத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை தொடர்பான விவகாரம் தமிழ்நாடு மட்டுமின்றி தென் மாநிலங்களின் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் குறித்த பெரிய விவாதத்துடன் தொடர்புடையது.

மக்கள்தொகைக் கட்டுப்பாட்டைச் சிறப்பாகச் செயல்படுத்திய மாநிலங்கள் எதிர்கால தொகுதி மறுவரையறையில் நாடாளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவத்தை இழக்கக்கூடாது என்பது தமிழகத்தின் முக்கிய வாதமாக உள்ளது.

ஆனால் மக்களவைத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கையை தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவை தனியாக நிர்ணயிக்க முடியாது. இதற்கான முடிவுகள் அரசியலமைப்புச் சட்டம் மற்றும் நாடாளுமன்றத்தின் அதிகாரங்களுடன் தொடர்புடையவை. எனவே இந்தத் தீர்மானத்தின் முக்கிய நோக்கம் தமிழகத்தின் நிலைப்பாட்டை தேசிய அளவிலான விவாதத்தில் பதிவு செய்வதாகும்.

7 தீர்மானங்கள்; அடுத்தது என்ன?

இந்த ஏழு தீர்மானங்களையும் ஒரே அளவுகோலில் மதிப்பிட முடியாது. ஒவ்வொன்றுக்கும் அடுத்தகட்ட நடைமுறை வேறுபடும். சிலவற்றில் மத்திய அரசின் முடிவு தேவை; சிலவற்றில் நாடாளுமன்ற நடவடிக்கை தேவைப்படலாம்; சிலவற்றில் அரசியலமைப்புச் சட்ட நடைமுறைகள் முக்கியம்; சில தீர்மானங்கள் மாநிலத்தின் அரசியல் நிலைப்பாட்டை வலுப்படுத்துகின்றன.

எனவே “7 தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டுவிட்டன; இனி அவை நடைமுறைக்கு வந்துவிடும்” என்று புரிந்துகொள்வது தவறு. அதேநேரத்தில் அவை வெறும் சம்பிரதாய நடவடிக்கைகள் என்றும் ஒதுக்கிவிட முடியாது.

ஒரு சட்டப்பேரவைத் தீர்மானத்தின் உண்மையான தாக்கம், அதன் பின்னர் மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் எடுக்கும் நடவடிக்கைகள், நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள், நாடாளுமன்ற முடிவுகள் மற்றும் உருவாகும் அரசியல் ஆதரவு ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே அமையும்.