விஜய் பேச்சால் மீண்டும் விவாதமாகும் ‘மிசா’… MISA என்றால் என்ன? இந்திய ஜனநாயக வரலாற்றில் என்ன நடந்தது?

சென்னை, செப்.7: “நாங்கள் மிசாவைப் பார்த்தவர்கள் என்று சொல்கிறார்கள்; மிசாவின் வரலாறு எல்லோருக்கும் தெரியும்” — தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவையில் முதலமைச்சர் விஜய் இன்று தெரிவித்த இந்தக் கருத்து, சுமார் அரை நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய இந்திய அரசியல் வரலாற்றை மீண்டும் விவாதத்துக்குக் கொண்டு வந்துள்ளது.

திமுக அரசியல் வரலாற்றில் அடிக்கடி இடம்பெறும் ஒரு சொல் ‘மிசா’. மு.க.ஸ்டாலின் உள்ளிட்ட திமுகவினர் தாங்கள் மிசா காலத்தில் சிறையில் அடைக்கப்பட்டதை அரசியல் வரலாற்றின் ஒரு பகுதியாகப் பதிவு செய்து வருகின்றனர். இன்று விஜய் அதைக் குறிப்பிட்டுப் பேசியதால், 1970-களுக்குப் பிறகு பிறந்த தலைமுறையினருக்கு இயல்பாக ஒரு கேள்வி எழுகிறது.

மிசா என்றால் என்ன? அது திமுகவினரைக் கைது செய்வதற்காக உருவாக்கப்பட்ட சட்டமா? இந்திரா காந்தி அரசு ஏன் அதைக் கொண்டுவந்தது? இந்தியா முழுவதும் யாரெல்லாம் அந்தச் சட்டத்தால் பாதிக்கப்பட்டார்கள்?

அந்த வரலாற்றை அரசியல் சார்பின்றிப் புரிந்துகொள்வோம்.

MISA என்றால் என்ன?

MISA என்பதன் விரிவாக்கம் ‘Maintenance of Internal Security Act’. தமிழில் ‘உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பைப் பராமரிக்கும் சட்டம்’ என்று பொருள் கொள்ளலாம்.

இந்தச் சட்டம் 1971-ஆம் ஆண்டு பிரதமர் இந்திரா காந்தி தலைமையிலான மத்திய அரசின் காலத்தில் நாடாளுமன்றத்தால் இயற்றப்பட்டது. 1971 ஜூலை 2-ஆம் தேதி குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலைப் பெற்றது. இதற்கு முன்பு நடைமுறையில் இருந்த Maintenance of Internal Security Ordinance-க்கு மாற்றாக இந்தச் சட்டம் வந்தது.

ஒருவரை அவர் குற்றம் செய்துவிட்டார் என்பதற்காகத் தண்டிப்பதற்கான வழக்கமான குற்றவியல் சட்டமாக இது உருவாக்கப்படவில்லை. மாறாக, ஒருவர் எதிர்காலத்தில் நாட்டின் பாதுகாப்பு அல்லது பொது ஒழுங்குக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று அரசு கருதினால், முன்னெச்சரிக்கை அடிப்படையில் அவரைக் காவலில் வைக்க வழிவகுக்கும் ‘preventive detention’ சட்டமாக MISA இருந்தது.

1971-ல் MISA ஏன் கொண்டுவரப்பட்டது?

MISA-வைப் புரிந்துகொள்ள அன்றைய இந்தியாவையும் பார்க்க வேண்டும்.

1960-களின் இறுதியிலும் 1970-களின் தொடக்கத்திலும் இந்தியா பல்வேறு உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டுப் பாதுகாப்புச் சவால்களை எதிர்கொண்டது. நக்சலைட் இயக்கம் மற்றும் அரசியல் வன்முறை, பிரிவினைவாத அச்சுறுத்தல்கள், உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பு தொடர்பான கவலைகள் ஆகியவை நிலவின. அதே காலகட்டத்தில் கிழக்கு பாகிஸ்தான் நெருக்கடி தீவிரமடைந்து, பின்னர் 1971 இந்தியா–பாகிஸ்தான் போராகவும் வங்கதேச உருவாக்கமாகவும் முடிந்தது.

தேசியப் பாதுகாப்பு, பொது ஒழுங்கு மற்றும் அத்தியாவசிய சேவைகளுக்கு ஏற்படக்கூடிய அச்சுறுத்தல்களைத் தடுப்பதற்கு வலுவான preventive detention அதிகாரங்கள் தேவை என்பதே சட்டத்தை ஆதரித்த அரசின் அடிப்படை வாதமாக இருந்தது.

எனவே ஒரு முக்கியமான வரலாற்று வேறுபாட்டைக் கவனிக்க வேண்டும்: MISA 1975 அவசரநிலையின்போது உருவாக்கப்பட்ட சட்டம் அல்ல; அதற்கு நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, 1971-ல் உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால் MISA என்ற பெயர் இந்திய அரசியல் வரலாற்றில் மிகவும் சர்ச்சைக்குரியதாக மாறியது 1975-க்குப் பிறகுதான்.

1975 ஜூன் 25: இந்தியாவை மாற்றிய அவசரநிலை

1975 ஜூன் 25 அன்று பிரதமர் இந்திரா காந்தி தலைமையிலான அரசின் பரிந்துரையைத் தொடர்ந்து இந்தியாவில் உள்நாட்டு அவசரநிலை பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது.

அவசரநிலை காலத்தில் குடிமக்களின் உரிமைகள் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன; பத்திரிகைகள் தணிக்கைக்கு உட்படுத்தப்பட்டன; அரசியல் எதிர்ப்புகளுக்கான இடம் குறைந்தது. எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் மற்றும் செயற்பாட்டாளர்கள் பெருமளவில் கைது செய்யப்பட்டனர்.

அப்போது ஏற்கெனவே நடைமுறையில் இருந்த MISA, அரசியல் எதிர்ப்பாளர்களைக் காவலில் வைப்பதற்கான முக்கிய சட்டக் கருவிகளில் ஒன்றாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. அவசரநிலைக்குப் பின்னர் செய்யப்பட்ட திருத்தங்கள், MISA-வின் கீழ் காவலில் வைக்கப்பட்டவர்களுக்கு இருந்த சட்டப் பாதுகாப்புகளை மேலும் குறைத்தன.

வழக்கு இல்லாமலேயே காவலில் வைக்க முடியுமா?

MISA சர்ச்சைக்குள்ளானதற்கு இதுதான் முக்கியமான காரணம்.

இது preventive detention சட்டம் என்பதால், வழக்கமான குற்றவியல் வழக்கைப் போல முதலில் குற்றத்தை நிரூபித்து பின்னர் தண்டனை வழங்க வேண்டும் என்ற அமைப்பில் செயல்படவில்லை.

அவசரநிலை காலத்தில் MISA மேலும் கடுமையாக்கப்பட்டது. நீதிமன்றங்களின் தலையீட்டுக்கான வாய்ப்புகள் குறைக்கப்பட்டன. 1975 திருத்தங்களுக்குப் பின்னர் சில சூழ்நிலைகளில் கைது செய்யப்பட்டவருக்கு அவர் எதற்காகக் காவலில் வைக்கப்பட்டார் என்ற காரணத்தைக்கூட தெரிவிக்காமல் இருக்கவும் வழிவகை ஏற்பட்டது. Advisory Board ஆய்வு உள்ளிட்ட பாதுகாப்புகளும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன.

இதன் காரணமாக அரசின் நிர்வாக அதிகாரம் மிகப் பெரியதாகவும், தனிநபரின் சட்டப் பாதுகாப்பு மிகவும் குறைவாகவும் மாறியது.

திமுகவினர் மட்டும்தான் MISA-வில் கைது செய்யப்பட்டார்களா?

இல்லை. இது மிக முக்கியமான உண்மை.

தமிழ்நாட்டின் அரசியல் நினைவில் MISA என்றவுடன் திமுகவும் மு.க.ஸ்டாலினும் அதிகம் நினைவுகூரப்படலாம். ஆனால் MISA என்பது திமுகவினரை மட்டும் குறிவைத்து உருவாக்கப்பட்ட சட்டமோ, தமிழ்நாட்டில் மட்டும் பயன்படுத்தப்பட்ட சட்டமோ அல்ல.

அவசரநிலை காலத்தில் இந்தியா முழுவதும் எதிர்க்கட்சிகளைச் சேர்ந்த அரசியல் தலைவர்கள், செயற்பாட்டாளர்கள், மாணவர்கள், தொழிற்சங்கத்தினர், பத்திரிகையாளர்கள் உள்ளிட்ட பல தரப்பினர் preventive detention சட்டங்களின் கீழ் காவலில் வைக்கப்பட்டனர்.

ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண், மொரார்ஜி தேசாய், அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய், எல்.கே.அத்வானி உள்ளிட்ட தேசிய அளவிலான எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களும் அவசரநிலை காலத்தில் கைது செய்யப்பட்டவர்களில் இடம்பெற்றனர். எனவே MISA வரலாற்றை ‘காங்கிரஸ் vs திமுக’ என்ற தமிழக அரசியல் கோணத்தில் மட்டும் பார்ப்பது முழுமையான வரலாறு அல்ல.

தமிழ்நாட்டில் என்ன நடந்தது?

அவசரநிலை அமலில் இருந்தபோது தமிழ்நாட்டில் மு.கருணாநிதி தலைமையிலான திமுக அரசு ஆட்சியில் இருந்தது. அவசரநிலை நடவடிக்கைகள் தொடர்பாக மத்திய காங்கிரஸ் அரசுக்கும் திமுக அரசுக்கும் கடுமையான அரசியல் முரண்பாடுகள் ஏற்பட்டன.

1976 ஜனவரி 31 அன்று கருணாநிதி தலைமையிலான திமுக அரசு கலைக்கப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து திமுகவைச் சேர்ந்த பலர் MISA உள்ளிட்ட தடுப்புக் காவல் சட்டங்களின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டனர்.

முரசொலி மாறன், ஆற்காடு வீராசாமி, சிட்டிபாபு உள்ளிட்ட திமுகவினரும் கைது செய்யப்பட்டனர். அப்போது இளம் அரசியல் செயற்பாட்டாளராக இருந்த மு.க.ஸ்டாலினும் MISA-வின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு சென்னை மத்திய சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். இந்த அனுபவமே பின்னாளில் ஸ்டாலினின் அரசியல் வாழ்க்கை வரலாற்றிலும் திமுகவின் அவசரநிலை எதிர்ப்பு அரசியல் நினைவிலும் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றது.

சிறைகளில் என்ன நடந்தது?

அவசரநிலை முடிந்த பிறகு மொரார்ஜி தேசாய் தலைமையிலான ஜனதா அரசு, அந்தக் காலகட்டத்தில் நடைபெற்ற அதிகார துஷ்பிரயோகங்களை விசாரிப்பதற்காக முன்னாள் உச்ச நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி ஜே.சி.ஷா தலைமையில் Shah Commission of Inquiry அமைத்தது.

அந்த ஆணையத்தின் விசாரணைகள், MISA உள்ளிட்ட அதிகாரங்கள் பயன்படுத்தப்பட்ட விதத்தில் கடுமையான முறைகேடுகள் நடந்ததைப் பதிவு செய்தன. நீதித்துறை கண்காணிப்பிலிருந்து நிர்வாகம் பெருமளவில் விடுவிக்கப்பட்டதே அதிகாரத் துஷ்பிரயோகத்திற்கு வழிவகுத்ததாக ஷா கமிஷனின் இறுதி அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியதாக International Commission of Jurists-ன் ஆய்வு பதிவு செய்கிறது. சில இடங்களில் முன்கூட்டியே கையெழுத்திடப்பட்ட வெற்று detention orders கூட பயன்படுத்தப்பட்டதாக அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இதனால் MISA குறித்த விமர்சனம் வெறும் ஒரு அரசியல் கட்சியின் குற்றச்சாட்டாக மட்டும் இருக்கவில்லை; அவசரநிலைக்குப் பிறகு அமைக்கப்பட்ட அதிகாரப்பூர்வ விசாரணையிலும் அதிகார துஷ்பிரயோகங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டன.

அன்றைய அரசின் தரப்பு என்ன?

வரலாற்றை நடுநிலையாகப் பார்க்கும்போது இன்னொரு பக்கத்தையும் குறிப்பிட வேண்டும்.

அவசரநிலை மற்றும் preventive detention நடவடிக்கைகளை ஆதரித்தவர்கள், அன்றைய இந்தியா கடுமையான அரசியல் நிலையற்ற தன்மை, வேலைநிறுத்தங்கள், வன்முறை, நிர்வாகச் சீர்குலைவு மற்றும் தேசியப் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொண்டதாக வாதிட்டனர். நாட்டில் ஒழுங்கையும் நிர்வாகத்தையும் நிலைநிறுத்த கடுமையான நடவடிக்கைகள் தேவைப்பட்டதாக இந்திரா காந்தி அரசு கூறியது.

Preventive detention என்ற கருத்தும் MISA-வுடன் புதிதாக இந்தியாவில் தோன்றியது அல்ல. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகே Preventive Detention Act, 1950 போன்ற சட்டங்கள் இந்தியாவில் இருந்தன; MISA அந்தச் சட்ட மரபின் தொடர்ச்சியாகவும் இருந்தது.

ஆனால் தேசியப் பாதுகாப்புக்காக அரசுக்கு அத்தகைய அதிகாரங்கள் தேவையா என்ற கேள்வியைத் தாண்டி, அந்த அதிகாரங்கள் எந்த அளவுக்கு பயன்படுத்தப்பட்டன, அரசியல் எதிர்ப்பை ஒடுக்க அவை பயன்படுத்தப்பட்டனவா என்பதே அவசரநிலை காலத்தைச் சுற்றியுள்ள முக்கிய ஜனநாயக விவாதமாக மாறியது.

1977 தேர்தல் கொடுத்த தீர்ப்பு

1977-ல் அவசரநிலை நீக்கப்பட்டு மக்களவைத் தேர்தல் நடத்தப்பட்டது. அந்தத் தேர்தலில் இந்திரா காந்தி தலைமையிலான காங்கிரஸ் தோல்வியடைந்தது; ஜனதா கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தது.

புதிய அரசு MISA-வை ரத்து செய்வதை முக்கிய நடவடிக்கையாக எடுத்தது. MISA-வை ரத்து செய்யும் மசோதா 1978-ல் நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது. அப்போது நடைபெற்ற நாடாளுமன்ற விவாதங்களிலும் அவசரநிலை காலத்தில் MISA தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டதாக கடுமையான விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. இதன் மூலம் 1971-ல் உருவான MISA-வின் சட்டப்பூர்வ வாழ்க்கை முடிவுக்கு வந்தது.

MISA-வுக்குப் பிறகு இந்தியா கற்ற பாடம் என்ன?

அவசரநிலையும் MISA அனுபவமும் இந்திய அரசியலமைப்பு வரலாற்றில் முக்கிய மாற்றங்களுக்கும் காரணமானது.

ஜனதா அரசு கொண்டுவந்த 44-வது அரசியலமைப்புத் திருத்தம், எதிர்காலத்தில் அவசரநிலை அதிகாரங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான சில பாதுகாப்புகளை வலுப்படுத்தியது. அவசரநிலை அறிவிப்பது மற்றும் அடிப்படை உரிமைகள் தொடர்பான அரசியலமைப்புச் சட்டப் பாதுகாப்புகளில் மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டன.

ஆனால் preventive detention என்ற சட்டக் கருத்து இந்தியாவில் MISA ரத்து செய்யப்பட்டதுடன் முடிந்துவிடவில்லை. தேசியப் பாதுகாப்பு தொடர்பாக பின்னர் வேறு சட்டங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. அதனால் MISA வரலாறு எழுப்பும் அடிப்படைக் கேள்வி இன்றும் பொருத்தமானது: தேசியப் பாதுகாப்புக்காக அரசுக்கு எவ்வளவு அதிகாரம் வழங்கலாம்; அதே நேரத்தில் குடிமக்களின் சுதந்திரத்தை எப்படிப் பாதுகாப்பது?

விஜய் ஏன் இன்று MISA-வை குறிப்பிட்டார்?

இன்றைய சட்டப்பேரவை விவாதத்தில் முதலமைச்சர் விஜய், திமுகவினர் தங்களது கடந்தகால அரசியல் போராட்டங்களைப் பேசும்போது MISA அனுபவத்தை முன்வைப்பதை விமர்சிக்கும் சூழலில் அதைக் குறிப்பிட்டார். “மிசாவைப் பற்றி அனைவருக்கும் தெரியும்” எனப் பேசி ஸ்டாலினின் தாடை உடைக்கப்பட்டதை குறிப்பிடும் வகையில் அதை செய்கையாகவும் காட்டினார்.

இதற்கு திமுக தரப்பிலும் எதிர்வினை வந்துள்ளது. எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின், முதலமைச்சரின் குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்ததுடன், சட்டம்-ஒழுங்கு குறித்து எதிர்க்கட்சி எழுப்பிய கேள்விகளுக்கு பதிலளிப்பதற்குப் பதிலாக வேறு விவகாரங்களுக்கு விஜய் சென்றதாக விமர்சித்தார்.

இன்றைய தலைமுறை MISA-வை ஏன் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்?

1971-ல் தேசியப் பாதுகாப்புக்கான சட்டமாக உருவான MISA, 1975–77 அவசரநிலை காலத்தில் அரசுக்கு வழங்கப்பட்ட மிகப்பெரிய அதிகாரங்கள் எவ்வாறு குடிமக்களின் உரிமைகளையும் அரசியல் எதிர்ப்பையும் பாதிக்கக்கூடும் என்பதற்கான இந்திய வரலாற்றின் முக்கிய உதாரணங்களில் ஒன்றாக மாறியது.

அதே நேரத்தில் அதன் வரலாற்றை ஒரு கட்சியின் தியாக வரலாறாகவோ, இன்னொரு கட்சியைத் தாக்குவதற்கான அரசியல் ஆயுதமாகவோ மட்டும் சுருக்குவதும் முழுமையான புரிதலைத் தராது. திமுகவினர் முதல் பல்வேறு தேசிய எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள், செயற்பாட்டாளர்கள் மற்றும் பிற தரப்பினர் வரை அதன் தாக்கம் பரந்திருந்தது.

அதனால்தான் அரை நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு சட்டப்பேரவையில் ‘MISA’ என்ற வார்த்தை மீண்டும் ஒலிக்கும்போது, அதற்குப் பின்னால் இருக்கும் வரலாற்றைத் தெரிந்துகொள்வது முக்கியம்.

அது ஒரு பழைய சட்டத்தின் வரலாறு மட்டுமல்ல; ஒரு ஜனநாயகத்தில் அரசின் பாதுகாப்பு அதிகாரத்திற்கும் தனிமனித சுதந்திரத்திற்கும் இடையே எல்லை எங்கே இருக்க வேண்டும் என்ற இன்னும் முடிவடையாத கேள்வியின் வரலாறும் கூட.