படைப்புகள்

மனிதமிழந்த மனிதர்கள்

– எ. மாலதி அம்மா… களத்து மேட்டில் கதிர்சாய வெளுத்தவளாய் நெற்றியில் வழியும் வியர்வை முத்துக்களைக் கைகளால் வழித்துவிட்டு, தலையில் கட்டியிருந்த பாரதியின் முண்டாசுத் துணியைப் பற்றியிழுத்து…

பார்வைகள்

– எஸ்.லஷ்மிகாந்தன் நான் மெதுவாக என் அறை ஜன்னலை திறக்கறேன். ஏ.சி. யை முன்பே நிறுத்தியிருந்தேன். ஜில் காத்து அப்படியே மூஞ்சில தெறிக்குது. இது மூணு ஏ.சி.…

மனிதக் காட்சி சாலை

– தனசேகர் பரபரப்புக்குப் பெயர் போன சென்னை மாநகரம். அந்த திங்கட்கிழமையின் காலை நேரம் சரியாய் மணி எட்டு முப்பது. மாநகரப் பேருந்து நிறுத்தத்தில் காத்திருந்தேன். அவ்வப்போது…

நடுநிசி நாயகன்

– தனசேகர் ஒரு நள்ளிரவு நேரம். தெருவிளக்குகள் தோற்றுப்போய் சாலைகள் இருளில் மூழ்கியிருந்தன. ஓலைக் குடிசையின் செல்லரித்த இடைவெளியில், உறக்கம் கலைந்து எட்டிப் பார்க்கிறேன் நான். ஆள்…

மாறத்தானே வேண்டும்…

– நன்னிலம் இளங்கோவன் கெளரி… அங்க என்ன பண்ணிகிட் இருக்க… சாமான்லாம் போட்டது போட்டபடி அப்படியே கிடக்கு… முதல்ல இதையெல்லாம் தூக்கி போடு… மணி எட்டாக போவுது……

தீருமா மாமனின் காதல்…

– சா. மீனாட்சி காதல். அனைத்தின் மீதும் காதல். இயற்கை, மனிதர்கள், விலங்குகள், பொருட்கள், செயற்கையான விஷயங்கள் என அனைத்தின் மீதும் காதல். இந்த மனிதர்களுக்கு காதல்…

தூரல்கள் ஓய்வதில்லை!

– எஸ்.ராமன் அப்பொழுது எனக்கு ஆறு வயது. அப்பாவின் செல்லப் பெண். என்னை கண்டிக்க அம்மா எப்பொழுதாவது கை ஓங்கினால் கூட, உடனடியாக வந்து தடுத்து, ‘பெண்…

மறைந்து ஒளிந்த காந்தி

– தமிழ் கார்த்தி மின்விசிறியின் “டடக்…, டடக்” சத்தத்தில் சற்றுக் குறைவாகவே கைபேசியில் அழைப்பு ஒலி எழுந்தது. கண்களை மூடியவாறு நானும்  கைபேசியை வைத்த இடத்தில் தடவினேன். வைத்த இடத்தில் கைபேசி இல்லை. ஒரு பதட்டத்தில் கைபேசி கட்டிலில் இருந்து கீழே விழுந்து விட்டதோ  என எண்ணி கண்விழித்துத் தேடினேன். அந்த அழைப்பையும்  தவறவிட்டேன். அருகில் உள்ள மேசையில் இருந்து என் தலையணைக்கு அடியில்  கைபேசி இருந்ததைக் கவனித்தேன். யார்? என்ற கேள்வியோடு கைபேசியை திறந்தேன். அது… பாலுதான் என்னை…

தலைப்பிள்ளை

– J. அஸ்லம் அண்ணாச்சி கடையில் வரிசையாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த தின்பண்டங்களின் ஒவ்வொரு பாட்டில்களிலிருந்தும், தின்பண்டங்களை எடுத்தவாரே அவசர, அவசரமாகவும் முகத்தில் சந்தோசத்தையும், ஒருவித புன்னகையையும் வைத்தவாரும்…

அந்த ஒரு நிமிடம்…

– பாலகுமார் BCB ஒரு “மஞ்சள் வெயில் மறையும் மாலை வேளையில்! லேசான மழைச்சாரல் துறி கொண்டிருந்த நேரம், பேருந்து நிலையத்தில் ஓரமாய் நின்று! தனது கைப்பேசியில்!…