தங்கம் வாங்கலாமா… வேண்டாமா? “தேவையில்லாமல் வாங்காதீர்கள்” என பிரதமர் மோடி சொல்வது ஏன்?

தங்கம் வாங்குவதற்கு தடையில்லை; ஆனால் “தேவையில்லாமல் வாங்குவதைத் தவிருங்கள்” என்கிறார் மோடி — இந்தியர்கள் வாங்கும் தங்கத்துக்கும் நாட்டின் டாலர் கையிருப்புக்கும் என்ன தொடர்பு? முதலீடாக தங்கம் இப்போது சரியானதா?

புதுடெல்லி, செப்.2: திருமணம் என்றால் நகை; சேமிப்பு என்றால் தங்கம்; பணவீக்கம் அல்லது பொருளாதார நெருக்கடி என்றால் பாதுகாப்பான முதலீடு – இந்தியக் குடும்பங்களுக்கும் தங்கத்துக்கும் உள்ள தொடர்பு பல தலைமுறைகளைக் கடந்தது.

அப்படியிருக்க, பிரதமர் நரேந்திர மோடி மீண்டும் மீண்டும் “தேவையற்ற தங்கக் கொள்முதலைத் தவிருங்கள்” என்று ஏன் கேட்டுக்கொள்கிறார்?

இந்தியப் பொருளாதாரம் ஏப்ரல்–ஜூன் காலாண்டில் 7.8 சதவீத வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்ததை முன்னிட்டு வெளியிட்ட காணொளிச் செய்தியில், சுயசார்பு இந்தியாவை வலுப்படுத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்திய பிரதமர், தேவையற்ற வெளிநாட்டுப் பயணங்கள், வெளிநாடுகளில் நடைபெறும் ஆடம்பரத் திருமணங்கள் மற்றும் அவசியமற்ற தங்கக் கொள்முதல் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார். ஆனால் இது “தங்கம் வாங்காதீர்கள்” என்ற அரசின் உத்தரவோ, தடையோ அல்ல. இதைப் புரிந்துகொள்வதற்கு இந்தியா தங்கத்தை எங்கிருந்து பெறுகிறது என்பதை முதலில் பார்க்க வேண்டும்.

நாம் வாங்கும் தங்கம் பெரும்பாலும் வெளிநாட்டிலிருந்து வருகிறது

இந்தியாவில் தங்கத்திற்கான தேவை மிக அதிகம். ஆனால் அந்தத் தேவையை உள்நாட்டு உற்பத்தியால் பூர்த்தி செய்ய முடியாது. 2026 ஏப்ரல்–ஜூன் காலாண்டில் இந்தியாவில் கிடைத்த தங்கத்தின் மொத்த அளவு சுமார் 120 டன். அதில் நிகர தங்கக் கட்டி இறக்குமதி மட்டும் 98 டன். அதாவது அந்தக் காலாண்டின் தங்க வழங்கலில் சுமார் 82 சதவீதம் இறக்குமதியிலிருந்து வந்துள்ளது. மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பழைய தங்கம் 16 சதவீதத்தையும், உள்நாட்டு சுரங்க உற்பத்தி வெறும் 2 சதவீதத்தையும் பூர்த்தி செய்ததாக உலக தங்க கவுன்சில் கூறுகிறது.

இதில்தான் பிரதமரின் வேண்டுகோளுக்கான அடிப்படை பொருளாதாரக் காரணம் இருக்கிறது. ஒருவர் சென்னையில் ஒரு நகைக் கடைக்குச் சென்று தங்கம் வாங்கும்போது ரூபாயில்தான் பணம் கொடுக்கிறார். ஆனால் அந்தத் தங்கத்தை இந்தியாவுக்குக் கொண்டு வரும்போது சர்வதேச வர்த்தகத்தில் வெளிநாட்டு நாணயம் தேவைப்படுகிறது.

தங்க இறக்குமதி அதிகரித்தால் → வெளிநாட்டு நாணயத் தேவை அதிகரிக்கும் → இறக்குமதிச் செலவு அதிகரிக்கும் → வர்த்தகப் பற்றாக்குறை மற்றும் ரூபாய் மீது அழுத்தம் ஏற்படக்கூடும். அதனால்தான் தங்கத்தை வெறும் நகையாக மட்டும் அரசு பார்க்கவில்லை; அது நாட்டின் இறக்குமதிச் செலவுடனும் தொடர்புடைய பொருளாக இருக்கிறது.

ஏன் இப்போது இந்த வேண்டுகோள்?

இதற்குப் பின்னால் மேற்கு ஆசியச் சூழலும் முக்கிய காரணம். மேற்கு ஆசியப் பதற்றத்தால் கச்சா எண்ணெய் விலை, விநியோகச் சங்கிலி மற்றும் அந்நியச் செலாவணி மீது ஏற்படக்கூடிய அழுத்தங்களைக் கருத்தில் கொண்டு, கடந்த மே மாதமே பிரதமர் பல சிக்கன நடவடிக்கைகளை பொதுமக்களிடம் முன்வைத்திருந்தார்.

பெட்ரோல், டீசல் பயன்பாட்டைக் குறைத்தல், பொதுப் போக்குவரத்தை அதிகம் பயன்படுத்துதல், தேவையற்ற வெளிநாட்டுப் பயணங்களைத் தவிர்த்தல், வெளிநாடுகளில் திருமணம் நடத்துவதைத் தவிர்த்தல் ஆகியவற்றுடன் தங்கம் வாங்குவதை இயன்றவரை சில காலம் ஒத்திவைக்கவும் அவர் கேட்டுக்கொண்டார். அந்நியச் செலாவணியை நாட்டுக்குள் பாதுகாப்பதே அதன் பின்னணியாக கருத வேண்டியுள்ளது.

ஜூன் மாத ‘மன் கி பாத்’ நிகழ்ச்சியிலும் இதைப் பற்றி பேசிய பிரதமர், தனது வேண்டுகோளை ஏற்று சில குடும்பங்கள் திருமணத்துக்குப் புதிய தங்கம் வாங்காமல் பழைய நகைகளை மாற்றிப் பயன்படுத்த முடிவு செய்திருப்பதாகக் குறிப்பிட்டார். அதாவது தற்போது அவர் சொல்வது முற்றிலும் புதிய அறிவிப்பு அல்ல; மே மாதம் தொடங்கிய பொருளாதாரச் சிக்கன வேண்டுகோளின் தொடர்ச்சியாகும்.

இறக்குமதி வரியும் உயர்வு!

அரசு வேண்டுகோளுடன் மட்டும் நிற்கவில்லை. 2026 மே 13 முதல் தங்கம் உள்ளிட்ட சில விலைமதிப்புள்ள உலோகங்களுக்கான அடிப்படை சுங்கவரி 5 சதவீதத்திலிருந்து 10 சதவீதமாக உயர்த்தப்பட்டது. பிற வரிகளையும் சேர்த்து தங்கத்தின் ஒட்டுமொத்த இறக்குமதி வரிச்சுமை 6 சதவீதத்திலிருந்து சுமார் 15 சதவீதமாக உயர்ந்ததாக உலக தங்க கவுன்சில் குறிப்பிடுகிறது. மத்திய அரசின் சுங்க அறிவிப்பும் அடிப்படை வரி 5%-லிருந்து 10%-ஆக மாற்றப்பட்டதை உறுதிப்படுத்துகிறது.

இதனால் சர்வதேசச் சந்தையில் தங்கத்தின் விலை மாறாமல் இருந்தாலும்கூட இந்தியாவில் இறக்குமதி செய்யப்படும் தங்கத்தின் விலை அதிகரிக்கும். இதனுடன் ரூபாய் மதிப்பு குறைந்தால் இந்தியத் தங்க விலை மேலும் உயரக்கூடும். ஏனெனில் உலகச் சந்தையில் தங்கம் அமெரிக்க டாலரில் விலை நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

தங்கத்தை விடாத இந்தியர்கள்

இதுதான் சுவாரசியமான முரண்பாடு. 2026 இரண்டாவது காலாண்டில் இந்தியாவின் மொத்த தங்கத் தேவை 131 டன். முந்தைய ஆண்டின் இதே காலத்தைவிட அளவில் 6 சதவீதம் குறைந்தது. ஆனால் மக்கள் தங்கத்திற்குச் செலவிட்ட தொகை சாதனை அளவை எட்டியது — சுமார் ரூ.1.98 லட்சம் கோடி.

நகைகளுக்கான தேவை மட்டும் 75.1 டன்னாக இருந்தது. இது முந்தைய ஆண்டைவிட 15 சதவீதம் குறைவு. ஆனால் நகைகளுக்காக செலவிடப்பட்ட பணத்தின் மதிப்பு ரூ.1.13 லட்சம் கோடியாக உயர்ந்தது.

எளிமையாகச் சொன்னால், மக்கள் எடையில் குறைவாகத் தங்கம் வாங்குகிறார்கள்; ஆனால் விலை அதிகமாக இருப்பதால் செலவிடும் பணம் அதிகமாகியுள்ளது. அதனால் குறைந்த எடையுள்ள நகைகள், பழைய நகையைக் கொடுத்து புதிய நகை வாங்குதல் போன்ற போக்குகளும் அதிகரித்துள்ளன.

பிரதமரின் வேண்டுகோள் உண்மையில் தங்கத் தேவையைக் குறைத்ததா?

ஒரு அளவுக்கு தாக்கம் இருந்திருக்கலாம் என்று உலக தங்க கவுன்சிலின் சந்தை ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன. 2026 இரண்டாவது காலாண்டில் இந்திய நகைத் தேவையைப் பாதித்த காரணங்களில் அதிக விலை, மே மாத இறக்குமதி வரி உயர்வு ஆகியவற்றுடன் பிரதமரின் தங்கக் கொள்முதலைக் குறைக்கும் வேண்டுகோளையும் உலக தங்க கவுன்சில் பட்டியலிட்டுள்ளது.

ஆனால் இந்தியர்களின் முதலீட்டுத் தங்க ஆர்வம் மறைந்துவிடவில்லை. தங்கக் கட்டிகள் மற்றும் நாணயங்களுக்கான இந்தியத் தேவை ஏப்ரல்–ஜூன் காலாண்டில் 50.3 டன். இது கடந்த ஆண்டின் இதே காலத்தைவிட 9 சதவீதம் அதிகம். 2026 முதல் ஆறு மாதங்களில் மட்டும் தங்கக் கட்டி மற்றும் நாணய முதலீடு 113 டன் — 2013-க்குப் பிறகு முதல் அரையாண்டில் பதிவான அதிகபட்ச அளவு. இதனால் ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது: நகைக்கான தேவை குறைந்திருக்கிறது; ஆனால் முதலீடாகத் தங்கத்தின் மீதான ஆர்வம் இன்னும் வலுவாகவே இருக்கிறது.

அப்படியானால் தங்கம் வாங்கலாமா, வேண்டாமா?

இதற்கு பிரதமரின் வேண்டுகோளையும் தனிநபரின் முதலீட்டு முடிவையும் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டும். பிரதமரின் கருத்து நாட்டின் அந்நியச் செலாவணி மற்றும் இறக்குமதிச் செலவைக் குறைக்கும் நோக்கிலான பொதுவான வேண்டுகோள். “தங்கம் மோசமான முதலீடு” என்று அவர் கூறவில்லை.

தங்கத்திற்கும் முதலீட்டில் ஒரு பங்கு இருக்க முடியும். பங்குச் சந்தை சரிவு, புவிசார் அரசியல் பதற்றம், ரூபாய் மதிப்பிழப்பு போன்ற காலங்களில் முதலீட்டைப் பல்வகைப்படுத்துவதற்கான ஒரு சொத்தாக தங்கம் பயன்படக்கூடும் என்று உலக தங்க கவுன்சிலின் ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன. அதே நேரத்தில் தங்கத்தின் விலையும் ஏற்ற இறக்கத்திற்கு உட்பட்டதே; விலை தொடர்ந்து உயர்ந்துகொண்டே இருக்கும் என்பதற்கு உத்தரவாதம் இல்லை.

2026-ல் அதற்கான உதாரணமே இருக்கிறது. முதல் காலாண்டில் இந்தியத் தங்க விலை ஒரு கட்டத்தில் 10 கிராமுக்கு ரூ.1,75,231 என்ற சாதனை உச்சத்தைத் தொட்டதாக உலக தங்க கவுன்சில் தரவு காட்டுகிறது; பின்னர் அங்கிருந்து சுமார் 15 சதவீதம் திருத்தம் கண்டது. எனவே “இன்று வாங்கினால் நாளை லாபம்” என்ற அடிப்படையில் தங்கத்தை அணுகுவது சரியான முதலீட்டு அணுகுமுறை அல்ல.

இன்று தங்கம் எவ்வளவு?

செப்டம்பர் 2-ஆம் தேதி வர்த்தகத்தில் MCX தங்க எதிர்கால ஒப்பந்தம் ஒரு கட்டத்தில் 10 கிராமுக்கு சுமார் ரூ.1,50,027 என்ற அளவில் வர்த்தகமானது. சில்லறை விலை நகரம், தூய்மை, வரி மற்றும் நகைக்கான செய்கூலி ஆகியவற்றால் வேறுபடும். எனவே MCX விலையை நகைக் கடையின் 22 காரட் ஆபரண விலையுடன் நேரடியாக ஒப்பிடக்கூடாது.

நகைக்காக வாங்குபவர்கள் கவனிக்க வேண்டியது

திருமணம் அல்லது குடும்பத் தேவைக்காக நகை வாங்குவது முதலீட்டிற்காக தங்கம் வாங்குவதிலிருந்து வேறுபட்டது. நகை வாங்கும்போது தங்கத்தின் விலைக்கு மேல் செய்கூலி உள்ளிட்ட செலவுகள் இருக்கலாம். பின்னர் விற்கும்போது அவை முழுமையாகத் திரும்பக் கிடைக்கும் என்று கருத முடியாது.

மேலும் வாங்கும் நகையில் BIS முத்திரை, தூய்மைக் குறியீடு மற்றும் ஆறு இலக்க HUID இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும். BIS Care செயலியின் ‘Verify HUID’ வசதியில் அந்த எண்ணைச் சரிபார்க்க முடியும்.

ஒரு பக்கம் அரசு வேண்டுகோள்; இன்னொரு பக்கம் RBI தங்கம் வைத்திருப்பது ஏன்?

இந்தக் கேள்வியும் எழலாம். “பொதுமக்கள் தங்கம் வாங்குவதைக் குறைக்க வேண்டும் என்றால் இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஏன் தங்கத்தை வைத்திருக்கிறது?”

இரண்டும் வெவ்வேறு விஷயங்கள். RBI-யின் தங்கம் நாட்டின் அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பின் ஒரு பகுதி. அது குடும்ப நுகர்வுக்காக வாங்கப்படும் நகைக்கு இணையானது அல்ல. 2025 நடுப்பகுதியிலிருந்து RBI-யின் தங்க இருப்பு சுமார் 880 டன் அளவில் நிலையாக இருந்ததாக உலக தங்க கவுன்சில் கூறுகிறது. தங்கத்தின் விலை உயர்ந்ததால் மொத்த அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பில் தங்கத்தின் மதிப்புப் பங்கு 2025 மார்ச்சில் சுமார் 12 சதவீதமாக இருந்தது, 2026 மார்ச்சில் சுமார் 17 சதவீதமாக உயர்ந்தது.

இதுவே தங்கத்தின் இரட்டைத் தன்மையை விளக்குகிறது: ஒரு நாட்டுக்கு அது கையிருப்பு சொத்து; ஆனால் பெருமளவு இறக்குமதி செய்ய வேண்டிய நுகர்வுப் பொருளாக மாறும்போது அந்நியச் செலாவணி வெளியேற்றத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.

இறுதியாக — பிரதமர் சொல்ல வருவது என்ன?

பிரதமரின் வேண்டுகோளை “தங்கம் வாங்க வேண்டாம்” என்ற ஒரு வரியில் சுருக்குவது அதன் பொருளாதாரப் பின்னணியைத் தவறவிடும். அவர் முன்வைக்கும் கருத்தின் மையம் இதுதான்: தேவையற்ற தங்க இறக்குமதி குறைய வேண்டும்; தேவையற்ற வெளிநாட்டுப் பயணங்கள் குறைய வேண்டும்; வெளிநாட்டில் நடத்தப்படும் ஆடம்பரத் திருமணங்களுக்குப் பதிலாக இந்தியாவில் செலவிட வேண்டும்; உள்நாட்டுப் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டும்.

இவை அனைத்தையும் இணைக்கும் பொதுவான நூல் — அந்நியச் செலாவணி வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்தி, அந்தப் பணத்தின் பெரும்பகுதியை இந்தியப் பொருளாதாரத்துக்குள்ளேயே சுழலச் செய்வது.

அதனால் “தங்கம் வாங்கலாமா, வேண்டாமா?” என்ற கேள்விக்கு ஒரே பதில் இல்லை. குடும்பத் தேவை, நகை, முதலீடு ஆகிய மூன்றும் வெவ்வேறு முடிவுகள். பிரதமரின் வேண்டுகோள் அவசியமான குடும்பத் தேவைக்குத் தங்கம் வாங்குவதைத் தடை செய்வதல்ல; தற்போதைய உலகப் பொருளாதாரச் சூழலில் தேவையற்ற அளவுக்கு புதிய தங்கம் வாங்குவதைத் தற்காலிகமாகக் குறைக்க வேண்டும் என்பதே அதன் சாரம்.